viernes, 25 de mayo de 2012

¡O loooooobo! ¡O looooobo!

Falar do lobo, en Galicia, é un tema moi controvertido. As xeracións que vivimos nas cidades non temos o mesmo sentimento que os nosos pais ou avós. ¿Quen deles nunca temeu que lle levase unha ovella o lobo? Volvendo á casa dun traballo, dunha feira ou de namorar, ó lusquefusque, ¿quen non foi acompañado por un ou tivo que defenderse cunha caxata ou cun legón?
Meu pai contoume un caso que lle acaeceu a un veciño de Torbeo.
O Angelito das Cubanas tiña un can lobeiro que levaba unha tempada faltando a días da casa. Como cocían o viño na Cubela, o Angelito foi á noitiña a baixar o bullo. Xa era noite de lúa cando emprendeu a volta por Pena Tallada. Montaba unha boa besta, corredora, e subindo entre as penas sentiu un ruído que lle chamou a atención: eran tres lobos xogando pola Louxeira. Ó decatárense da besta, deixaron o xogo e foron tras deles. Chegando xa arriba, cerca das Aradas, alcanzáronos as feras e o Angelito quedou abraiado ó ver que unha delas era o seu can. Intentou acariñalo con palabras pero en vano, lanzábase a eles coma os outros. A besta, xa coas patas nun camiño doado, botou a galopar deixando os lobos detrás e podendo chegar, sen novidade, á seguridade da aldea e do fogar.
Ós dous días, o can volveu á casa. O Angelito non se andou con chiquitas: colleu a pistola e matouno de dous tiros.
                            Mari Carmen Alvarez

 

Si quieres ver lo publicado hasta hoy organizado por temas:

Por fecha de publicación

para enviar comentarios sobre esta web: torbeo@gmail.com