viernes, 4 de noviembre de 2011

TEMPO DE MAGOSTOS…

Hace pocos días que nos lamentábamos de la ausencia de la lluvia tan necesaria, entre otras razones, para sofocar aquellos incendios… ¡por fin! llegaron agua y viento y el tiempo de recoger, asar y comer las castañas; el magosto. Aunque seguro que nuestros vecinos, en Torbeo,  lo han hecho repetidas veces en sus "lareiras" o en las cocinas de leña, también los hay  compartidos y festivos en los pueblos y aldeas cercanas. Se anuncian, en estos dias, muchos magostos pero elegi el que Eduardo Prieto Casares presenta en su Contos da Ribeira Sacra: “A Festa do Magosto en San Martiño de Sacardebois (Parada do Sil)", a unos cincuenta kms de Torbeo, yendo por Castro Caldelas y la Teixeira,  y a 11 en barca rio abajo desde la Cubela, y si no os animais a aceptar su invitación a participar y disfrutar de las exquisitas castañas asadas, de la compañia y la fiesta que proponen, si que es muy recomendable la lectura del breve pero excelente articulo que termina asi: “…..Vén ó Magosto de San Martiño de Sacardebois: a mellor terapia para a crise. O día 12 de novembro 2011.
Sacardebois e Chandrexa (fotografia de Eduardo Prieto Casares)
Unha fogueira de cozos,
de caracochas, ardendo.
Festa dos druídas,
é o inicio do inverno.

Estoupan os foguetes,
nos eidos, ermos.
Estoupan as castañas,
na cociña quente de ferro.

Brasas de cozos de cepas vellas,
chourizos asados, lume do inferno.
Viño novo, mencía, das Albeanas,
xerro de Gundivós, espumando, dos cubetos
(Enlace a articulo completo: A Festa do Magosto en Sacardebois)

 A castaña de Galicia.-
Das análises polínicas despréndese que a presenza da castaña en Galicia remóntase polo menos até o Pleistoceno. Este froito constituía a base da alimentación en Europa até a chegada da pataca e o millo no século XVI, período a partir do cal foi perdendo protagonismo nas cociñas campesiñas. A cultura e tradición populares déronlle moitos usos e significados ao longo da historia, chegando mesmo a utilizalas como talismáns máxicos.
Os druídas considerábanas sacras, aínda que foron as lexións do Imperio Romano quen, alá polo século I d.c., introduciron o seu cultivo en España. Consumíanse asadas, secas ou en forma de fariña.
A "castaña de Galicia" é unha das máis coñecidas polo consumidor español, e apreciada, cada vez máis, por consumidores doutros países onde se exporta actualmente. Este froito, recoñecido como Indicación Xeográfica Protexida (I.X.P.), obtense do castiñeiro europeo (Castanea sativa Mill.) e destínase ao consumo nos mercados máis selectos......A calidade do produto galego será garantida polo Consello Regulador sendo o Instituto Galego da Calidade Agroalimentaria (Ingacal), a institución que realizará o control e certificación das castañas acollidas ao IXP "Castaña de Galicia". (completo en Gastronomia de Galicia)

Si quieres ver lo publicado hasta hoy organizado por temas:

Por fecha de publicación

para enviar comentarios sobre esta web: torbeo@gmail.com